علاوه بر آهن و کربن، عناصر آلیاژی دیگری نیز در میله‌های گرد وجود دارد، و آلیاژهای کربن{0}آهن بر پایه فولاد کربن معمولی با مقدار مناسبی از یک یا چند عنصر آلیاژی ساخته شده‌اند. با توجه به عناصر مختلف افزوده شده و فناوری پردازش، خواص ویژه ای مانند استحکام بالا، چقرمگی بالا، مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر دمای پایین، مقاومت در برابر دمای بالا و غیر مغناطیسی را می توان به دست آورد.
با توجه به محتوای کل عناصر آلیاژی، به موارد زیر تقسیم می شود:
به منظور بهبود عملکرد فولاد، بر اساس ذوب فولاد کربنی، فولاد ساخته شده با افزودن عناصر آلیاژی خاص، فولاد آلیاژی است، مانند فولاد کروم، فولاد منگنزی، فولاد کروم- نیکل و غیره. همچنین می توان آن را فولاد ویژه نامید که دارای خواص ویژه ای مانند سختی بالا، مقاومت در برابر سایش بالا، چقرمگی بالا و مقاومت در برابر خوردگی است. به طور معمول عناصری مانند Si، W، منگنز، کروم، نیکل، مو، V، Ti و سایر عناصر به فولاد اضافه می شود.
با توجه به مقدار کل عناصر آلیاژی، می توان آن را به موارد زیر تقسیم کرد:
1) کم-فولاد گرد آلیاژی - محتوای کل کمتر یا مساوی 5%.
2) میله گرد آلیاژی متوسط - 5%~10% از کل مقدار عناصر آلیاژی.
3) بالا-میله گرد آلیاژی - کل محتوای عناصر آلیاژی > 10%.
با توجه به کاربرد، گریدهای فولادی به دو دسته تقسیم می شوند:
1) فولاد ساختاری آلیاژی: برای اجزای مهندسی (لوله ها، براکت ها و غیره) استفاده می شود. انواع قطعات مکانیکی (شفت، چرخ دنده، فنر، پروانه و ...).
2. فولاد ابزار آلیاژی: برای اندازه گیری ابزار، قالب، برش و غیره استفاده می شود.
فولادهای عملکرد ویژه: مانند فولاد ضد زنگ، فولادهای{0}مقاوم در برابر حرارت، با خواص فیزیکی یا شیمیایی خاص.