مقایسه پرتو I و H-beam
I-beam، سطوح داخلی فلنج های بالا و پایین دارای شیب معمولاً 1:6 است که باعث می شود فلنج ها از بیرون نازک و از داخل ضخیم باشند. این منجر به تفاوت زیادی در خواص مقطعی پرتو I در دو صفحه اصلی می شود. اعمال ویژگی های استحکام در کاربرد دشوار است. اگرچه تیرهای I ضخیم شده نیز در بازار I-beam ظاهر شده اند، ساختار تیر I کاستی های آن را در مقاومت پیچشی مشخص کرده است.
فولاد H شکل یک پروفیل پرکاربرد در ساختمان های اسکلت فلزی امروزی است. در مقایسه با I-beam تفاوت های زیادی دارد. اول فلنج است و ثانیا سطح داخلی فلنج شیب ندارد و سطوح بالا و پایین موازی هستند. خواص مقطعی فولاد H شکل به طور قابل توجهی بهتر از فولاد تیر I، کانال فولادی و فولاد زاویه است.
فولاد H شکل یک سطح مقطع اقتصادی و با راندمان بالا با توزیع سطح مقطع بهینه تر و نسبت مقاومت به وزن معقول تر است. به این دلیل نامگذاری شده است که سطح مقطع آن با حرف انگلیسی "H" یکسان است. دو لبه بیرونی فولاد H شکل در سمت داخلی شیب ندارند و مستقیم هستند. این کار باعث می شود که جوشکاری و اتصال پرتوهای H آسانتر از تیرهای I باشد، خواص مکانیکی بهتری در واحد وزن داشته باشد و در مصرف مواد و زمان ساخت بسیار صرفه جویی شود.
مقطع I-beam می تواند فشار مستقیم را به خوبی تحمل کند و کشش را تحمل کند، اما اندازه مقطع به دلیل باریک بودن صفحه بال نمی تواند پیچش را تحمل کند. فولاد H برعکس است، هر دو مزایا و معایب خاص خود را دارند.

گروه GNEE از مشتریان بازدیدکننده پذیرایی می کند

اگر نیازها و سوالات بیشتری در مورد فولاد دارید، لطفا با ما تماس بگیرید!



















