در مناطق لرزه ای ، پرتوهای H - در چهار جنبه مهم از بتن بهتر است:
انعطاف پذیری و اتلاف انرژی:
انعطاف پذیری زیاد فولاد به پرتوهای H - اجازه می دهد تا بدون خرابی ناگهانی به طور قابل توجهی تغییر شکل دهند و انرژی لرزه ای را به طور مؤثر جذب می کنند. یک پرتوی معمولی S355 H - می تواند 20 ٪ از طول اصلی خود را قبل از شکستن کشیده باشد ، در مقایسه با نارسایی شکننده بتن فقط با 0.1 ٪ کرنش. این انعطاف پذیری خطر فروپاشی فاجعه بار را کاهش می دهد ، همانطور که در زلزله توهوکو 2011 مشاهده می شود ، جایی که H- پرتو {9} ساختمانهای قاب بندی شده در ژاپن یکپارچگی ساختاری را بهتر از همتایان بتن حفظ می کردند.
قدرت - به - نسبت وزن:
پرتوهای H - برای همان بار - ظرفیت تحمل ، سبک تر از بتن هستند و نیروهای اینرسی را در حین زمین لرزه کاهش می دهند. یک ستون بتونی از استحکام معادل آن به یک پرتوی HW 300 × 300 وزن 300 ٪ بیشتر است و بارهای لرزه ای را در پایه ها افزایش می دهد. وزن سبک تر همچنین ساخت و سازهای موجود را با پرانتز پرتو H-} ، همانطور که در به روزرسانی های لرزه ای سانفرانسیسکو از ساختمانهای تاریخی مشاهده می شود ، ساده می کند.
اتصالات انعطاف پذیر:
اتصالات پرتوی پیچ خورده یا جوش داده شده H - امکان حرکت کنترل شده را در طی حوادث لرزه ای فراهم می کند. Moment - اتصالات مقاومت در H - فریم های پرتوی می توانند کمی برای توزیع مجدد نیروها بچرخند ، در حالی که اتصالات بتونی اغلب ظرفیت تحمل- را از دست می دهند. مطالعات نشان می دهد ساختارهای پرتو H- 30-50 ٪ آسیب کمتری در زمین لرزه های متوسط تجربه می کنند.
ترمیم سریع و قابلیت استفاده مجدد:
پرتوهای آسیب دیده H - می توانند سریعتر از عناصر بتونی جایگزین یا تعمیر شوند ، برای بازیابی زلزله- بسیار مهم است. قابلیت بازیافت آنها همچنین زباله ها را کاهش می دهد ، زیرا 90 ٪ از لرزه های لرزه ای- آسیب دیده H- قابل استفاده مجدد یا بازیافت مجدد ، تراز کردن با فاجعه {6} اهداف مقاومت.
