کدام استانداردهای بین المللی بر تولید فولاد UB خارجی حاکم است؟

تولید فولاد UB خارجی اساساً توسط استاندارد اروپایی EN 10025-2:2004 (برای فولادهای ساختاری غیرآلیاژی مانند S355JR) و EN 10025-3:2004 (برای فولادهای نرمال شده/کوئنچ{8}}{6}{6}{6}{6} کم آلیاژ{1} و نرمال شده/آلیاژ شده{8}}{6}{1} S355NL). این استانداردها الزامات اجباری را برای ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، تحمل ابعادی و فرآیندهای تولید (نورد گرم) تعریف می کنند. علاوه بر این، EN 10210-1:2006 شرایط تحویل فنی برای مقاطع توخالی سازه نورد گرم، از جمله تیرهای UB را مشخص می کند. برای بازارهای غیر اروپایی، فولاد UB ممکن است با ASTM A6 (ایالات متحده) یا JIS G3192 (ژاپن) همراستا باشد، اما استانداردهای EN معیار جهانی پروفیل‌های UB هستند. این استانداردها آزمایش دسته ای (کشش، ضربه، آنالیز شیمیایی) و قابلیت ردیابی (اعداد حرارتی، شناسه های سازنده) را برای اطمینان از سازگاری الزامی می کند و باعث می شود فولاد UB در پروژه های بین المللی قابل تعویض باشد.