پرتوهای H -} طراحی شده برای ستون ها (بار عمودی- یاتاقان) و تیرها (بار افقی - تحمل) در سه بعد بحرانی برای بهینه سازی عملکرد متفاوت است:
صلیب - تقارن بخش:
ستون ها بخش های متقارن با ارتفاع مساوی و عرض فلنج را در اولویت قرار می دهند (به عنوان مثال ، 400 400 HW در GB/T 11263 چینی یا HEA 300 × 300 در استانداردهای ENTONER EN EN). این تقارن توزیع بار محوری یکنواخت را تضمین می کند ، برای مقاومت در برابر کمانش در ساختمانهای بالا- ظهور - که در آن یک ستون واحد ممکن است بیش از 10،000 تن پشتیبانی کند. ضخامت فلنج (12-20 میلی متر) اغلب ضخامت وب 1.5 × برای تقویت ثبات است.
ارتفاع - به - نسبت عرض:
تیرها دارای ارتفاعات بلندتر و فلنج های باریک تر هستند (به عنوان مثال ، HN 500 × 200 در GB/T 11263 یا IPE 300 در استانداردهای EN). یک پرتوی معمولی برای یک ساختمان تجاری ممکن است دارای ارتفاع- به -} flange 2: 1 (ارتفاع 500 میلی متر ، عرض فلنج 250 میلی متر) باشد ، حداکثر لحظه عدم تحرک برای مقاومت در برابر خم شدن در حالی که به حداقل می رسد استفاده از مواد. این طرح اجازه می دهد تا فاصله های مشخصی از 8 تا 15 متر در سیستم های کف داشته باشد و نیاز به تکیه گاه های میانی را کاهش دهد.
تمرکز ضخامت وب:
ستون ها برای مقاومت در برابر نیروهای برشی در مناطق لرزه ای به شبکه های ضخیم تری (14-18 میلی متر) نیاز دارند ، در حالی که تیرها برای تعادل سختی و هزینه از شبکه های نازک تر (8-12 میلی متر) استفاده می کنند. به عنوان مثال ، یک پلید پل (HEB 600 × 300) دارای یک وب 13 میلی متری برای کنترل بارهای پویا خودرو است ، در حالی که یک پرتوی کف مسکونی (200 × 200 HW) از یک وب 8 میلی متری برای هزینه {11} توزیع موثر استفاده می کند.
کدهای طراحی مانند AISC 360 و EN 1993 حداقل عرض فلنج (بیشتر از یا مساوی با ارتفاع 1/3 برای ستون ها) را برای اطمینان از ثبات جانبی مشخص می کنند ، یک نیاز برای تیرهای متمرکز بر بازده خمشی بسیار مهم است.
