ماشینکاری A36 اغلب در حدود تخمین زده می شود72%استاندارد ماشینکاری (که 100% برای فولاد AISI 1212 است). این بدان معنی است که ماشینکاری آن تا حدودی دشوارتر از ماشینکاری فولادهای آزاد است. عوامل متعددی در این امر نقش دارند:
ترکیب شیمیایی:محتوای کربن متغیر و نسبتاً بالاتر (تا 0.29٪) و محتوای منگنز باعث افزایش سختی و سایش ساینده ابزارها در مقایسه با فولادهای کم کربن مانند 1018 می‌شود.
وجود مقیاس آسیاب:لایه اکسید سخت و ساینده روی سطح مواد نورد داغ، اگر قبل از ماشینکاری برداشته نشود، می‌تواند به سرعت ابزارهای برش را کدر کند.
سختی ناسازگار:حالت رول شده-می‌تواند تغییرات جزئی در سختی در طول مقطع- داشته باشد که منجر به سایش ابزار و عملکرد ماشینکاری ناسازگار می‌شود.
محتوای شامل:در حالی که مواد گوگرد و فسفر کنترل می‌شوند، به اندازه ادغام‌های عمدی اضافه شده در فولادهای ماشینکاری آزاد (مثلاً گریدهای سرب‌دار یا مجدد{3}) برای شکستن براده‌ها مطلوب نیستند.
به این دلایل، برای ماشینکاری قطعات دقیق با حجم بالا، معمولاً فولاد نورد سرد{{1} مانند 1018 یا فولاد ماشینکاری آزاد-مثل 12L14 ترجیح داده می شود. A36 با موفقیت برای ساخت‌های سازه‌ای (حفاری، پانچ، ضربه زدن) که در آن عمر ابزار و پرداخت سطح اهمیت کمتری دارد، ماشینکاری می‌شود.