آرایش شیمیایی فولاد گرد Q235 و اثر ناخالصی ها

Sep 09, 2025

پیام بگذارید

ترکیب شیمیایی فولاد گرد Q235

فولاد گرد Q235 یک فولاد ساختاری کربنی همه منظوره است که در GB/T 700 تعریف شده و به صورت میله گرد نورد گرم تا GB/T 702 عرضه می شود. محدوده شیمیایی معمول آن بر اساس وزن کربن تا 0.22 درصد، سیلیکون تا 0.35 درصد و منگنز تا 1.40 درصد است. فسفر به حدود 0.045 درصد و گوگرد به حدود 0.050 درصد در گرید پایه Q235A محدود می شود، با محدودیت های سخت تر در گریدهای با کیفیت بالاتر.

P و S به عنوان ناخالصی های مضر

فسفر و گوگرد دو عنصری هستند که به دقت کنترل می شوند. فسفر در فریت حل می شود و باعث جدا شدن در طول انجماد می شود که استحکام را افزایش می دهد اما شکل پذیری و چقرمگی را به شدت کاهش می دهد و منجر به شکنندگی سرد و خطر ترک خوردگی در دمای پایین می شود. گوگرد لایه‌های سولفید آهن را در مرز دانه‌ها تشکیل می‌دهد و این لایه‌ها در دمای پایین در هنگام نورد یا جوشکاری ذوب می‌شوند و باعث کوتاهی داغ و ترک‌خوردگی سطحی می‌شوند. در عمل، نسبت منگنز به گوگرد کنترل می شود به طوری که گوگرد به جای سولفید آهن مضر به عنوان سولفید منگنز گره خورده است.

سایر عناصر باقیمانده

اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن از طریق فولادسازی و ریخته گری وارد می شوند. اکسیژن اجزای اکسیدی را تشکیل می دهد که به عنوان افزایش دهنده استرس عمل می کند و عمر خستگی را کاهش می دهد. نیتروژن باعث پیری کرنش و شکنندگی آبی می شود و در فولادهای با نیتروژن بالاتر باعث کاهش چقرمگی می شود. هیدروژن می تواند باعث ایجاد پوسته پوسته و لکه های سفید در بخش های سنگین شود. مس، نیکل و کروم باقیمانده از ضایعات نیز می توانند انباشته شوند، و در حالی که مقادیر کمی قابل تحمل هستند، روی جوش پذیری و رفتار خوردگی تأثیر می گذارند.

چگونه ناخالصی ها بر ثبات تأثیر می گذارند

پایداری شیمیایی در این زمینه به معنای توانایی فولاد برای حفظ یک ریزساختار یکنواخت و خواص قابل پیش بینی در طول زمان و در طول یک دسته است. فسفر و گوگرد کم، نسبت کنترل‌شده منگنز به گوگرد، و اکسیژن و نیتروژن کم، فولاد تمیزتری با آخال‌های کمتر، سختی ثابت‌تر و پاسخ بهتر به جوشکاری و شکل‌دهی تولید می‌کنند. سطوح بالاتر ناخالصی نتایج مکانیکی پراکنده، خطر ترک خوردگی بیشتر در حین ساخت و تخریب سریعتر در سرویس خورنده را به همراه دارد، بنابراین عیار و مسیر فولادسازی هر دو مهم هستند.

نمرات و تضمین کیفیت

GB/T 700 Q235 را به گریدهای A، B، C و D جدا می کند. درجه A دارای وسیع ترین حد فسفر و گوگرد است و برای استفاده عمومی در نظر گرفته شده است. درجه B هر دو را سفت می کند و تست ضربه دمای اتاق را اضافه می کند. درجه C یک نیاز ضربه 0 درجه سانتیگراد و درجه D یک نیاز منفی 20 درجه سانتیگراد را اضافه می کند، با محدودیت فسفر و گوگرد به تدریج کاهش می یابد. تعیین درجه صحیح برای دمای سرویس ساده ترین راه برای کنترل خطر ناخالصی ها است.

سوالات متداول

س: محتوای کربن فولاد گرد Q235 چقدر است؟
کربن به حداکثر 0.22 درصد در گریدهای رایج محدود می شود که فولاد را انعطاف پذیر و قابل جوش نگه می دارد.

س: گوگرد چگونه بر Q235 تأثیر می گذارد؟
گوگرد در مرز دانه ها سولفید آهن با ذوب کم را تشکیل می دهد و می تواند باعث کوتاهی گرم و ترک در هنگام نورد یا جوشکاری شود.

س: فسفر چگونه بر Q235 تأثیر می گذارد؟
فسفر استحکام را افزایش می‌دهد اما شکل‌پذیری و چقرمگی را کاهش می‌دهد و باعث شکنندگی سرد و خطر بالاتر ترک خوردن در دمای پایین می‌شود.

س: تفاوت بین Q235A، B، C و D چیست؟
این گریدها محدودیت‌های فسفر و گوگرد را محدود می‌کنند و دمای تست ضربه را به تدریج کاهش می‌دهند، از دمای اتاق تا منفی 20 درجه سانتی‌گراد.

س: چرا نسبت منگنز به گوگرد مهم است؟
نسبت کافی گوگرد را به جای سولفید آهن مضر به عنوان سولفید منگنز می‌سازد که باعث بهبود چقرمگی و رفتار ساخت می‌شود.

س: فولاد گرد Q235 برای چه استفاده می شود؟
برای ساخت عمومی، قطعات ماشینکاری شده، پیچ و مهره، لنگر، قاب و اجزای سازه ای که به درجه های مقاومت بالاتری نیاز ندارند استفاده می شود.