استانداردهای پرتو H اروپایی (EN 10025-2) و چینی (GB/T 1591) به شدت چهار ناخالصی کلیدی را کنترل می کنند تا از هم ارزی مواد و ایمنی ساختار اطمینان حاصل شود:
فسفر (P): حداکثر 0.035٪ (S355JR/Q355B) و 0.045٪ (S235JR/Q235B). فسفر در مرز دانهها جدا میشود و شکنندگی را افزایش میدهد-بهویژه در دماهای پایین. کنترل آن از شکستگی ناگهانی در آب و هوای سرد یا تحت بارهای ضربه ای جلوگیری می کند.
گوگرد (S): حداکثر 0.035٪ (S355JR/Q355B) و 0.045٪ (S235JR/Q235B). گوگرد تشکیل سولفیدهای آهن می دهد که در دماهای پایین ذوب می شوند و باعث "کوتاهی داغ" (ترک خوردن در هنگام نورد یا جوش) می شوند. محدود کردن گوگرد تضمین می کند که تیر می تواند بدون نقص ساخته شود.
نیتروژن (N): حداکثر 0.012٪ (S355JR) و 0.014٪ (Q355B). نیتروژن اضافی نیتریدهای شکننده را تشکیل می دهد و شکل پذیری را کاهش می دهد. هر دو استاندارد برای حفظ جوش پذیری و چقرمگی نیتروژن را درپوش دارند.
تیتانیوم (Ti)/نیوبیوم (Nb): میکروآلیاژهای اختیاری (حداکثر 0.15٪ ترکیبی) به پالایش ساختار دانه اضافه شده است. استانداردهای اروپایی و GB به این عناصر اجازه میدهند تا بدون به خطر انداختن شکلپذیری، استحکام را افزایش دهند و عملکرد ثابتی را در سطوح مختلف تضمین کنند.
با کنترل این ناخالصی ها تا سطوح تقریباً یکسان، پرتوهای اروپایی و GB H{0}} مقاومت یکسانی در برابر شکنندگی، ترک خوردگی و عیوب ساخت نشان می دهند. این قوام شیمیایی سنگ بنای هم ارزی آنها است، زیرا رفتار قابل پیش بینی در سرویس را تضمین می کند.



















