فولاد گرد 20mn2 (GB/T 3077) دارای ترکیب کربن 0.17-0.24 ٪ (C) ، 0.17-0.37 ٪ سیلیکون (SI) ، 1.40-1.80 ٪ منگنز (MN) ، کمتر از 0.040 ٪ P ، کمتر از 0.040 ٪ P ، کمتر یا مساوی برابر با 0.040 ٪ S ، Cromium (Cromium) است.
منگنز (1.40-1.80 ٪) محرک اصلی سخت بودن شیمیایی آن است-} سخت بودن به توانایی فولاد در تشکیل مارتنسیت در هنگام خنک کننده اشاره دارد. MN این کار را از طریق دو مکانیسم به دست می آورد:
تثبیت آستنیت: منگنز دمای شروع مارتنزیت (MS) را پایین می آورد و پنجره زمان را برای تشکیل مارتنزیت گسترش می دهد. این بدان معناست که فولاد می تواند آهسته تر خنک شود (به عنوان مثال ، خنک کننده هوا برای بخش های نازک) و هنوز هم مارتنزیت را تشکیل می دهد ، در حالی که فولادهای MN- کم (به عنوان مثال ، 20# با 0.35-0.65 mn) برای جلوگیری از تشکیل مروارید نیاز به فرونشست سریع آب دارند.
مهار انتشار: اتمهای منگنز انتشار اتم های کربن و آهن در ماتریس آستنیت را کند می کند و تبدیل آستنیت به مروارید نرم یا باینیت را به تأخیر می اندازد. این به فولاد زمان بیشتری برای رسیدن به مارتنزیت- ایجاد درجه حرارت قبل از توسعه مراحل نرم تر می دهد و عمق سخت شدن را افزایش می دهد (ضخامت لایه مارتنزیتیک).
کربن کم (0.17-0.24 ٪) تضمین می کند که مارتنزیت انعطاف پذیر باقی می ماند ، در حالی که سیلیکون به عنوان یک اکسید کننده عمل می کند تا اجزاء را کاهش دهد که باعث تضعیف سازگاری سختگیری می شود.



















