تفاوت‌های شیمیایی مهم بین فولاد کربنی و میله‌های گرد فولاد ضد زنگ چیست؟

ترکیب شیمیایی فولاد گرد خواص اصلی آن را مشخص می کند:

میله های گرد فولاد کربنی (مانند ASTM A36): حاوی 0.25-0.29٪ کربن، 0.80-1.20٪ منگنز و مقادیر کمی فسفر است.<0.04%) and sulfur (<0.05%). This low-alloy composition prioritizes weldability and affordability, making them ideal for structural applications like construction rebar.​

میله‌های گرد فولاد ضد زنگ (مثلاً 304): شامل 18 تا 20 درصد کروم و 8 تا 10.5 درصد نیکل است که یک لایه اکسید غیرفعال را تشکیل می‌دهد که در برابر خوردگی مقاوم است.

میلگردهای فولادی آلیاژی (مثلاً 4140): 0.38-0.43٪ کربن را با 0.80-1.10٪ کروم و 0.15-0.25٪ مولیبدن ترکیب کنید تا سختی پذیری و استحکام کششی را بهبود ببخشید، که در اجزای تنش بالا مانند شفت استفاده می شود.

تغییرات منطقه ای وجود دارد: میله های گرد کربن Q235 چین کمی کربن کمتری دارند (<0.22%) than ASTM A36, while Europe's EN 10088-3 1.4301 (304 equivalent) specifies stricter limits on sulfur (<0.015%) for better corrosion resistance.