ترکیب شیمیایی زوایای GB Q235B و ASTM A36 را مقایسه کنید.

ترکیب شیمیایی Q235B و A36 هم شباهت‌ها و هم تفاوت‌های مهمی را نشان می‌دهد که بر قابلیت جایگزینی تأثیر می‌گذارد. هر دو دارای حداکثر محدودیت برای کربن، منگنز، فسفر و گوگرد هستند. A36 دارای حداکثر محتوای کربن بالاتر در 0.26٪ در مقایسه با Q235B 0.20٪ (برای ضخامت کمتر یا مساوی 16 میلی متر) است. این به A36 پتانسیل سختی و استحکام کمی بالاتری می دهد اما جوش پذیری اندکی کمتر می کند. برای منگنز، محدوده A36 0.60-0.90٪ است (برای اشکال تا 3/4 اینچ)، در حالی که Q235B نسبت منگنز به C را مشخص می کند. محدودیت های فسفر و گوگرد بسیار نزدیک هستند، هر دو با هدف کنترل شکنندگی و بهبود شکل پذیری هستند. مهم ترین تفاوت این است که A36 دارای حداکثر مقدار مس (0.20٪ دقیقه) برای مقاومت در برابر خوردگی اتمسفر است که Q235B آن را مشخص نمی کند. علاوه بر این، A36 اجازه می دهد تا عناصر باقی مانده مانند کروم، نیکل و مولیبدن را که Q235B به صراحت کنترل نمی کند. این بدان معناست که «اثرانگشت» شیمیایی A36 می‌تواند پیچیده‌تر باشد و جایگزینی آن مستلزم اطمینان از این است که ترکیب ساده‌تر Q235B نیازهای خوردگی و استحکام برنامه را برآورده می‌کند.