A36 یک فولاد کم کربن است. فولادهای کم کربن با داشتن کمتر از 0.3 درصد کربن وزنی طبقه بندی می شوند. این به فولاد A36 اجازه می دهد تا به راحتی ماشینکاری، جوشکاری و شکل دهی شود و به عنوان یک فولاد همه منظوره بسیار مفید است. کربن کم همچنین مانع از تأثیر عملیات حرارتی بر روی فولاد A36 می شود. فولاد A36 معمولاً دارای مقادیر کمی از سایر عناصر آلیاژی از جمله منگنز، گوگرد، فسفر و سیلیکون است. این عناصر آلیاژی برای دادن خواص شیمیایی و مکانیکی مورد نظر فولاد A36 اضافه می شوند. از آنجایی که A36 حاوی مقادیر زیادی نیکل یا کروم نیست، مقاومت در برابر خوردگی عالی ندارد.

برخلاف اکثر گریدهای AISI مانند 1018، 1141 یا 4140، فولاد A36 انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) با ترکیب شیمیایی مشخص نمی شود. در عوض، A36 با خواص مکانیکی مشخص می شود. این بدان معنی است که در حالی که بیشتر گریدها باید آلیاژهای اضافه شده ای داشته باشند که بین درصدهای مشخصی قرار می گیرند، A36 باید استانداردهای مکانیکی خاصی را رعایت کند. به عنوان مثال، میلگردها و صفحات فولادی باید دارای حداقل مقاومت تسلیم 36،{7}} پوند بر اینچ مربع باشند. در حالی که برخی الزامات ترکیب شیمیایی وجود دارد که فولاد A36 باید به آنها پایبند باشد، مهمترین مشخصه مورد نیاز مقاومت تسلیم است.




















